Het leven met een hyperactieve losbol: Benchtraining

Week 2, here we go!

Yes! De week is begonnen met een succes! We waren vorige week begonnen met benchtraining. Thor sliep in zijn bench bij ons op de kamer. Eerst aan het voeteinde, maar dit hebben we al snel moeten herzien omdat hij bleef janken. Toen we hem naast ons plaatsten (waardoor hij ons kon zien) en we hem gerust stelden voor we ging slapen, werd hij maar 2x ’s nacht wakker. Uiteindelijk werd dit 1x en dan sliep hij zelfs een volledige nacht door! Toen hebben we beslist om hem naar de gang te verhuizen en de deur open te laten. Wonder boven wonder, dit lukte ook ;). En de volgende stap was om de deur dan toe te doen. Ik vreesde hier een beetje voor, maar het was een succes! Yes, dit komt goed.

Nu zei ik dat de week begonnen is met een succes, maar dinsdagnacht heb ik mijn woorden moeten inslikken. Ik vrees dat we wat overmoedig werden. Na de successen van de nachten ervoor, hebben we beslist om Thor voor de eerste keer beneden te laten slapen. Met als gevolg dat hij om de 2 uren weer begon te janken, net zoals in het begin. Zucht! Hij was er nog niet klaar voor. Het was niet een allerbeste nacht voor beiden. Maar goed, het is nu éénmaal een leerproces voor beiden. Ik kon daaruit concluderen dat Thor een zeer aanhankelijke hond is met een sterke wil. Dit zal ongetwijfeld nog voor interessante en frustrerende situaties zorgen in de toekomst.

Ik moet wel toegeven dat ik ’s nachts iets minder geduld heb dan overdag. Ik kan verschrikkelijk grumpy zijn als ik gewekt word en ik vrees dat Thor dit wel zal gemerkt hebben. Ik vermoed dat ik vrij bot en geagiteerd gereageerd heb tegenover Thor, maar ik voelde me wel onmiddellijk schuldig achterna. Ik weet rationeel wel dat Thor dit niet doet om me te pesten, maar het lukt nu éénmaal niet om altijd perfect rationeel te zijn. Nu kon ik kiezen om me hier slecht over te voelen of hieruit te leren en me hiervan bewust te worden. Ik heb gekozen voor optie 2 ;). En wat een geluk, Thor was totaal niet onder de indruk van mij (sterk karakter, remember…?).

Wat ga ik nu doen? Een stapje terug nemen en Thor weer een nachtje of 2 in de gang laten slapen met de deur toe. Het zal en moet lukken!

Overdag lukt het echt nog niet om Thor langer dan 5 minuten in zijn bench te laten blijven, zonder dat hij begint te janken. Ik doe er alles aan om de bench de leukste plaats van het huis te maken, maar Thor ziet dit (nog) niet. Ik geef zijn eten in zijn bench, ik geef speeltjes in de bench, ik geef sociale beloning in de bench, ik geef zijn kong in de bench, maar Thor wilt altijd zo rap mogelijk eruit. Ik vrees dat het een werkje van lange adem zal worden. Maar goed, moeilijk gaat ook! Het komt allemaal in orde, dit blijf ik mezelf voorzeggen.

In de komende posts hou ik jullie zeker op de hoogte van de vooruit/achteruitgang van de benchtraining. Al hoop ik dat ik voornamelijk positief nieuws zal kunnen verkondigen ;). En nu ga ik liggen in de zon, want ik ben kapot!

Bark to you later!

Het leven met een hyperactieve losbol: De eerste week

Man man, het was me een weekje.. Ze zeggen altijd dat een puppy veel drukte met zich mee brengt. Wel, ze hebben niet gelogen.

De week begon met maandag Thor op te halen. Dit was een bitterzoet afscheid voor de kweker. Hij was enerzijds blij dat Thor bij een goed gezin zou terecht komen, maar anderzijds ook verdrietig omdat hij het kleine monstertje zou missen.

Nu is klein monstertje is wat overdreven, maar het is echt wel een spring in ’t veld. Wat een karaktertje! Hij is zowat voor niets bang en zet zijn tanden in alles. We moeten continue op onze hoede zijn zodat er niets kostbaars op de grond of op zijn hoogte blijft liggen. Dit lijkt makkelijk, maar is het echt niet hoor. Maar goed, het is tot nu toe wel gelukt om alles veilig te houden. Hoera!

Hij is een enorm contrast in vergelijking met Roni, die bang is voor haar eigen schaduw. Dit maakt me enorm gelukkig, maar maakt hem wel kwetsbaar voor een valkuil van mijn kant uit. Namelijk: overdreven socialiseren. Maar alvorens ik uitleg wat overdreven socialisatie is, zal ik misschien uitleggen wat een goede socialisatie inhoudt.

De socialisatiefase van een hond begint vanaf 3 weken tot -volgens de literatuur- 12 weken. Maar in de realiteit is het gewoon belangrijk om je hond te blijven socialiseren tot 2 jaar, zeker voor dingen die ie niet leuk vindt. Deze hebben nu éénmaal meer tijd nodig.

Maar wat is nu juist “socialiseren van een hond”? nou, om het simpel te verwoorden: je hond gewend laten raken aan bepaalde prikkels, waardoor hij later minder angstig zal zijn. Ik gebruik specifiek de woorden “bepaalde prikkels”, omdat sommige hondeneigenaren de neiging hebben om overal te gaan met hun honden. Dit is op zich niet slecht, zolang de blootstelling aan de prikkels niet te lang of te dwingend gebeurt. Mijn gouden tip is: Kies 1 ding per dag (bv. trein) om je hond aan bloot te stellen en herhaal dit wekelijks. Ga je hond ook nooit dwingen! Als je ziet dat hij iets spannend vindt, troost hem in plaats van hem er naartoe te trekken. Want hij moet het toch maar leren aanvaarden toch? Fout! Hij moet helemaal niets, behalve misschien het feit dat hij zelf moet kiezen om naar iets te gaan of aan iets te snuffelen.

Ik zie regelmatig op Facebook verhalen naar voor komen waarin mensen gewoon de hond vastnemen en door iedereen laten aaien, of die hond het nu wilt of niet. Of die zogenaamde puppy party’s. Gewoon een bende puppy’s op elkaar loslaten zodat ze wat energie kwijt kunnen. Voor een sterke, zelfzekere pup zal dit over hel algemeen geen kwaad kunnen, maar reken maar dat je een onzekere pup zo nog veel meer onzeker maakt!

Maar even heel concreet, wat heb ik nu gedaan deze week om te socialiseren? Ik heb met Thor in mijn armen naar het treinstation geweest. Telkens als er een auto passeerde heb ik hem positieve aandacht (met hoge, liefdevolle stem) gegeven. Want uiteindelijk is dit ook socialisatie. Het kijken naar iets zorgt er ook voor dat hij begrijpt hoe iets werkt (bv. een auto is iets dat snel passeert en een bepaald geluid maakt). Dit is dan ook precies wat ik heb gedaan met de trein. Mij gewoon aan de kant gezet en samen gekeken hoe de trein toe kwam en weer vertrok. Dit was ook mijn plan toen ik naar de lokale markt ging, maar Thor had toch een ander idee. In plaats van gewoon te zitten en kijken, wou Thor toch wel kennis gaan maken met al die kwebbelende dames die overal verspreid stonden. En zij blijkbaar ook met hen. Er was geen persoon die niet smolt toen Thor een kennismakingssnuffel kwam geven. En dit maakte me stiekem wel trots.

Dit was het dan voor het opvoeden, maar wat dan met trainen? Eigenlijk heb ik hier bitter weinig gedaan behalve zijn naam aangeleerd en aangeleerd dat in zijn halsband stappen een snoepje oplevert. Ik had eigenlijk al een heel plan om hem dingen aan te leren, maar na een gesprek met Rutger van Kwispelturig, heb ik toch besloten om Thor gewoon de tijd te geven om aan zijn nieuwe thuis en gezelschap te wennen. Het is dan ook een grote verandering! Hij heeft tijd genoeg om dingen aan te leren.

Ik heb het gevoel dat ik nog een pagina of 2 kan volschrijven, maar dan wordt het niet meer leuk om te lezen. Daarom kies ik om hier te eindigen. Ik hoop vooral dat je iets bijgeleerd hebt over socialisatie en wat niet te doen!

Bark to you later!

Hieronder enkele sfeerbeelden 😉

wp-1471698847619.jpgwp-1471698847862.jpgwp-1471698845959.jpgwp-1471698846828.jpgwp-1471698846726.jpgwp-1471698845346.jpgwp-1471698844494.jpgwp-1471698842938.jpgwp-1471698842942.jpgwp-1471698843462.jpgwp-1471698842937.jpgwp-1471698843648.jpgwp-1471698842932.jpg

Het leven met een hyperactieve losbol: De grote kuis

Daar lag ik dan op de grond. Het was waarschijnlijk een mooi zicht! Gelukkig waren er geen camera’s in de buurt ;). Wat deed ik daar? Op zoek gaan naar dingen die de pup kan kapot bijten natuurlijk! En niets is zo efficiënt om je in te leven in de wereld van een pup als je letterlijk te verlagen tot hetzelfde niveau.

Ik zag onmiddellijk al schoenen staan. Hop, die moeten op een verhoog. Vervolgens kabels.. ook weg! Kabelgoot die los ligt, ook omhoog. Mandjes die onder het salontafeltje staan, die krijgt hij ook te pakken. Wat een schat van informatie kan je toch krijgen als je eens gaat liggen.

Al bij al kan ik niet klagen, het was nog geen zo’n groot werkje. In een half uur tijd heb ik heel wat toekomstige frustraties kunnen vermijden, wat alleen ten goede kan komen voor de band tussen Thor en mezelf. Er is alweer minder kans op het woordje “nee”. Het is dus zeker waard om eens te doen.

De volgende stap.. De opblaasmatras van zolder halen en deze klaar leggen beneden. Waarom zal ik uitleggen in de volgende post!

Bark to you later!

Review: LOVE Hondentraining

Zoals beloofd op Facebook, volgt een review van het boek over LOVE Hondentraining van Mariska Bloem. Mariska is een relatief nieuwe hondengedragstherapeute die een natuurlijke manier van opvoeden hoog in het vaandel draagt.

Ik heb het boek (en de schrijfster) leren kennen via het tijdschrift “Hondenmanieren”. Er werd een artikel geschreven over Mariska en haar manier van probleemgedrag aanpakken. Dit sprak mij onmiddellijk aan omdat ze in dit artikel sprak van een natuurlijke manier van opvoeden en niet zomaar alles trainen (met voer belonen dus). Ik heb toen besloten om het boek te kopen om meer uitleg te krijgen over haar trainingsmethodiek.

Nu was het zover. Het boek was toegekomen! Ik moet eerlijk zeggen, op het eerste zicht sprak het mij niet onmiddellijk aan. Het zag er me wat vrouwelijk en puberaal uit. Er waren iets teveel hartjes aanwezig naar mijn smaak. Maar ik kan me wel inbeelden dat dit wel een bepaald publiek aanspreekt. De vele illustraties maken het ook zeker geen saai boek van uitzicht.

Inhoudelijk vond ik het voor mezelf iets te beperkt. Er mocht gerust iets meer diepgang zitten in de verschillende hoofdstukken. Maar ook hier maak ik de bedenking dat teveel (wetenschappelijke) informatie een afknapper is voor het brede publiek. Er wordt in simpele taal uitleg gegeven over de basisbehoeften van een hond en hoe probleemgedrag aangepakt kan worden.

De trainingsmethodiek zelf vind ik nu niet bepaald vernieuwend, maar het is wel in een vernieuwend jasje gestoken. Tegenwoordig zal elke hondenkenner wel al weten dat je eerst de basisbehoeften van je hond in kaart moet brengen, dan het ongewenst gedrag + de oorsprong hiervan. Dan pas kan je een plan van aanpak opstellen. Wat nu wél eens iets nieuws vond, is dat het belangrijk is om bepaalde gedragingen te trainen op onverwachtse momenten. Dit omdat je hond dan niet in trainingsmodus zit (waar hij meestal ook niet in zit in de buitenwereld). Hierdoor zal bepaald gedrag beter gegeneraliseerd worden.

Nu ga ik niet diep ingaan op de trainingsmethode, simpelweg omdat je al veel uitleg kan vinden op de site, de FB-pagina en de twitter-account. Ik moet eerlijk toegeven dat me dit wel aanspraak. Ik had echt het gevoel dat dit een dame is die mee met haar tijd is. Anderzijds gaf me dit wel een beetje een commercieel gevoel, maar daar lijkt me niets mis mee, toch? 😉

Nu moet ik ook eerlijk toegeven dat de filmpjes op de website en info op de Facebook pagina perfect aansluiten op het boek. Het is een concept dat ik persoonlijk nog nooit gezien heb en wel zeer hedendaags vind. Niet iedereen leest even graag boeken (mezelf inclusief), dus zijn filmpjes een zeer leuke aanvulling. Wat de filmpjes ook leuk maakt, is dat er soms praktische voorbeelden gegeven worden. Het is dus een must om het boek te combineren met de filmpjes op de website + de info op social media.

PS: Het kan ook geen kwaad dat de dame op de filmpjes een mooie, welbespraakte verschijning is ;). 

PRO’s:

  • Inovatief concept van boek + site + Facebook
  • Leuke trainingsmethodiek voor het brede publiek
  • Veel foto’s (wat het lezen wat makkelijker maakt)

CON’s:

  • Boekje is iets te vrouwelijk naar mijn smaak
  • Iets te beperkt voor de serieuze hondenkenner
  • Er mocht iets meer structuur zitten in het hoofdstuk Opvoeding

Overall vind ik dit een leuk boekje dat vlot las. Het is zeker aan te raden als je relatief nieuw bent met hondengedrag. Maar als je al meer ervaring/kennis hebt, zou ik dit boek toch niet aanraden.

Voor meer uitleg over LOVE Hondentraining, ga naar www.lovehondentraining.nl

Bark to you later!

Fok broodfok

Wie kan er zich nog de schrijnende situatie herinneren van de broodfokker in Kasterlee? Ik alvast wel! Ik kan me ook nog goed herinneren dat er enorm veel verontwaardigde reacties kwamen. Iedereen was tegen broodfokking en vond dit verschrikkelijk. Nu vind ik dit fantastisch, maar toch merk ik dat er nog steeds broodfokkers honden op het internet plaatsen en -nog erger- dat er mensen blijven kopen bij broodfokkers.

Begrijp me niet verkeerd. Ik ben enorm blij dat die hondjes een thuis krijgen! Maar toch heeft het kopen bij een broodfokker enkele gevolgen. Allereerst hou je zo de commerce in stand en zal de broodfokker maar blijven door doen waarmee hij bezig is. En ook niet geheel onbelangrijk is dat er een grotere kans is op bepaalde (erfelijke) ziekten omwille van inteelt. Dit zijn dan de honden die in een asiel beland.

Nu heb ik de vraag bij mezelf gesteld: Hoe komt dit? Is dit omdat ze niet weten wat een broodfokker is? Of hoe ze een broodfokker kunnen herkennen?

In mijn ogen is het heel simpel: Heeft een fokker meer dan 5 rassen beschikbaar, blijf er van weg! Het kan wel zijn dat iemand 6 rassen heeft en geen broodfokker is. Om dit goed te kunnen inschatten is het belangrijk dat je kijkt naar de fokgeschiedenis. Is het iemand die maar sporadisch een nestje kweekt, dan is er veel minder kans dat het een broodfokker is, zelfs al heeft hij bv. 6 rassen. Is het iemand die elk jaar (of zelfs 2x per jaar) een nest kweekt van hetzelfde ras, lijkt mij dit ook niet zuiver.

Naast de hoeveelheid is het ook handig dat je kijkt naar de stamboom. Heeft de hond een officiële stamboom of is het van “eigen kweek”? Een hond met een stamboom moet aan een aantal medische vereisten voldoen + de correcte raskenmerken hebben. De meeste broodfokkers gaan zich niet bezig houden met deze zaken. Dus geen stamboom is een vrij goede indicatie op broodfok, zeker in combinatie met veel verschillende rassen.

Kijk naar de levensomstandigheden van de honden waarmee er gefokt wordt! Ik zie soms foto’s voorbij komen van verschillende honden in kooien naast elkaar. Ik kan moeilijk geloven dat er hier echt gezorgd wordt voor de levenskwaliteit van de hond en de puppy. Het lijkt een mini hondenfabriek.

Voila, zo simpel is het eigenlijk! 3 criteria die je zeker kunnen helpen om te bepalen of de fokker die je voor ogen hebt een broodfokker is of niet.

Voor een uitgebreide lijst met gekende broodfokkers klik HIER.

Bark to you later. And remember: fok broodfok!!

Keuzes

Desicions desicions desicions… Het leven draait om keuzes maken. En een pessimistisch persoon zou zeggen: “Kiezen is verliezen”. Ik moet eerlijk gezegd toegeven dat ik niet altijd even goed ben in keuzes maken. Niet zozeer in de beslissing maken, maar eerder met het leven met de keuze. Ik wil het allemaal en liefst nog zo snel mogelijk. Wat zou het makkelijk zijn moest dit kunnen, maar dan zou het waarschijnlijk geen keuze meer genoemd worden.

Wat heeft dit nu te maken met honden? Ik heb lang getwijfeld tussen de opleiding tot hondengedragstherapeut via Geert De Bolster of Turid Rugaas. Beiden zijn opleidingen van zeer goede kwaliteit en beiden evenwaardig in mijn hoofd. Na veel denken heb ik gekozen voor Turid Rugaas omdat dit toch een unieke kans is in België. Maar sinds dat ik deze blog heb opgestart heb ik regelmatig mensen die vragen om een consult te houden. Ik heb altijd geweigerd omdat ik een zeer degelijke opleiding wil eerst, los van mijn eigen opgedane kennis. Nu zou ik pas in november 2018 afgestudeerd zijn als ik kies voor Turid Rugaas. Dit is echt te lang!

Na veel denken en twijfelen heb ik dan toch besloten om voor de opleiding te gaan via Geert De Bolster! Yes! Oef, rust in mijn hoofd. De beslissing is gemaakt en er is een last van mijn schouders gevallen. Ik moet zeggen, ik ben blij!

In september begin ik dus aan een nieuw avontuur in mijn leven en start ik met de opleiding hondengedragstherapeut via de connectiemethode van Geert De Bolster. Hopelijk kan ik jullie dan melden in september 2017 dat ik deze succesvol beëindigd heb en dat ik zeeeeer veel honden (en baasjes) kan helpen om een evenwichtig leven samen te leiden.

“Kiezen is verliezen.” Klopt. Maar kiezen is ook winnen. Als de ene deur toe gaat, dan gaat er een ander open! Dit komt helemaal goed!

Voor meer info over de opleiding: www.debolster.be

Bark to you later!

 

Het leven met een hyperactieve losbol: De ontmoeting

“Wat als ze hem negeert? Wat als ze hem niet leuk vindt? Of erger nog, wat als ze hem bijt???”

Je kan het al raden. Vandaag gaan we Thor voor de 2de keer bezoeken en Roni mag mee. Aangezien Roni een hond met een serieus instructieboekje is en niet altijd even goed reageert op een andere hond, bezorgt dit me wel wat stress. Maar ik heb gekozen om wat mindfulness te beoefenen en te leven in het hier en nu.

In het hier en nu heeft Roni nog helemaal niets gedaan tegenover Thor. In het hier en nu is alles ok! En zo zal ik de dag doorbrengen… In het hier en nu! Geen overdreven of voorbarige reacties tijdens de ontmoeting, maar rustige observatie van het gedrag en managen waar nodig. Dit komt helemaal goed!

Na een uurtje rijden kwamen we eindelijk toe. Jammer genoeg in de regen, dat verpest de feestvreugde toch altijd een beetje. We werden even vriendelijk als altijd onthaald, terwijl Roni in de auto bleef zitten. Het is namelijk zo dat je best de nieuwe pup en de hond elkaar laat ontmoeten in neutraal terrein. Zo is er minder waakdrang.

Wat verschoten we toen we Thor zagen! Hij is veruit de grootste en breedste van de bende! Volgens de fokkers ook de meest actieve. Perfect! Dit is wat we wilden.

Na wat spelen met de puppybende en de ouders was het zover. De ontmoeting. Het origineel plan was om de pup mee te nemen in de auto en naar een stukje gras te rijden waar de puppy en Roni vrij konden rondlopen. Maar toen we in de auto stapten begon Roni enorm te blaffen en ging ze nijpen naar Thor. Ze had immers de auto al tot haar territorium gemaakt. Dus, change of plans. We hebben samen met Roni en Thor naar een klein stukje gras gewandeld. Het was niet ideaal, maar het was beter dan niets.

Vervolgens hebben we Roni laten kennis maken door ze even te laten snuffelen aan Thor terwijl we hem nog vasthielden. Het viel duidelijk op dat Roni niet echt wist hoe ze hier mee moest om gaan. Haar gedrag wees op een mix van enthousiasme en zenuwachtigheid. Dit kon je zien door dat ze wel actief kwam snuffelen, maar als Thor bewoog, sprong ze achteruit. Ze porde ook af en toe naar Thor om te zeggen van: “Hé, wat ben jij een klein ding, wat doe jij hier?” Maar Thor liet zich niet doen en gaf een kreetje terug, waardoor Roni achteruit deinsde. Het vertrouwen is er duidelijk nog niet, maar wat had je gedacht? Zo snel gaat dit meestal niet. Zeker niet met een hond die totaal niet gesocialiseerd is. Uiteindelijk hebben we ontmoeting maar 5 minuten laten duren, omdat ik Thor geen stress wou bezorgen.

Al bij al moet ik eerlijk toegeven dat de ontmoeting niet slecht was. Het was niet super, maar ook geen ramp. Hopelijk gaat dit de volgende keer nog wat beter!

De dingen die ik hier uit heb mee genomen zijn:

  • Wees bewust van het ras van je hond: Roni is een mechelaar kruising, dus ze maakt van alle plaatsen snel haar territorium en bewaakt deze met pit!
  • Weet hoe je hond zich gedraagt naar andere honden: Ik weet dat Roni niet altijd even goed overeen komt met andere honden, dus aandacht is de sleutel tot succes. Goed kijken naar de lichaamstaal helpt incidenten te voorkomen.
  • Gebruik je eigen lichaam om de kalmte te bewaren: Daar ik een grote voorstander ben van Turid Rugaas, heb ik mezelf als middel gebruikte om kalmte te creëren. In de natuur gebruikt de ranghoogste hond ook zijn lichaam om kalmte in de roedel te verzekeren. Gewoon aanwezigheid is soms voldoende.
  • Probeer niet te forceren: Het is verleidelijk om je hond continue te roepen naar de puppy om ze veel bloot te stellen aan elkaar. Maar hou er rekening mee dat het kan zijn dat je hond helemaal geen contact wilt met de pup. Het is helemaal niet mis als er gewoon geen rechtstreeks contact is. Liever de gevoelens van je hond respecteren dan forceren om jezelf een goed gevoel te geven.
  • Wees blij met kleine stappen: Er is niets mis mee als ze geen beste maatjes zijn bij/na het eerste contact. Dit is voor beiden spannend, dus het is niet onrealistisch dat ze minder goed overeen komen in het begin. Gewoon het feit dat ze elkaar niet aanvallen, kan al een overwinning op zich zijn!

Voila, we hebben het overleefd! Niet zomaar overleefd, maar we hebben er het best goed van afgebracht.

De volgende post gaat over het verschil tussen broodfokkers en gewone fokkers.

Bark to you later!